Λεπτομέρειες Κριτικής

Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι... Μόνο μία εβδομάδα είχαμε διακοπές το καλοκαίρι του 2008 και αποφασίσαμε να την περάσουμε στην Ζάκυνθο. Μείναμε στο ΜΑΡΚΕΛΛΑ επειδή μας το σύστησε κάποιος γνωστός (αν και ο ίδιος δεν είχε πάει). Περιττό να πω ότι σχεδόν μας χάλασε τις διακοπές. Το δωμάτιο ήταν απαράδεκτο, τόσο από άποψη θέσης (ήταν ψηλά στον 3ο όροφο σε μία πρόσθετη κατασκευή όπου ανέβαινες από μία μεταλλική, απότομη, επικίνδυνη (!) σκάλα) όσο και από καθαριότητα. Τα έπιπλα ήταν ξύλινα, παλιά, με "φουσκωμένα" από τα νερά πόδια, και το μπάνιο δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Το μπαλκόνι ήταν ευρύχωρο, όμως τα έπιπλα ήταν σπασμένα (δεν καθόσουν) και σχεδόν έπιανες με το χέρι σου, αν στεκόσουν όρθιος, την κεραμιδένια στέγη του κτιρίου (μαζί με ό,τι είχε επάνω - π.χ. σκόνη, ξεραμένες πευκοβελόνες, φωλιές και ακαθαρσίες πουλιών κλπ). Ούτε μία μέρα δεν ήρθε κάποιος να μας αλλάξει σεντόνια στα κρεβάτια (αν και κάθε δύο μέρες ερχόταν η καθαρίστρια να σφουγγαρίσει το πάτωμα - αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερα να το άφηνε ασφουγγάριστο, αφού η σφουγγαρίστρα άφηνε μία ξεκάθαρη θαμπάδα στα πλακάκια και μία υποβόσκουσα δυσοσμία...). Επίσης, μας άλλαξαν και πετσέτες (κάθε δύο ημέρες), τις περισσότερες φορές όμως τις στείλαμε πίσω για να μας δώσουν άλλες γιατί αυτές που έφεραν, αν και πλυμένες, ήταν μαύρες. Στην πισίνα, εννοείται, ούτε που πλησίασα. Και τέλος... η φιλοξενία... Δεν ξέρω, μπορεί οι άνθρωποι να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, ή μπορεί να θεωρούν ότι επειδή η συγκεκριμένη επιχείρηση δεν είναι η βασική πηγή εισοδήματός τους δεν χρειάζεται να επενδύσουν ούτε χρήματα ούτε χρόνο για να βελτιώσουν την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν, όμως δεν νομίζω να υπάρχει δικαιολογία γι' αυτό που αντίκρισα αυτό το καλοκαίρι. Εννοείται πως φωτογραφίες δεν είχα λόγο να τραβήξω και αυτές που παρουσιάζω σ' αυτό το site (από κάποιο άλλο διαφημιστικό site) δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ούτε στο ελάχιστο. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σημείο από το οποίο τραβήχτηκε η φωτό της πισίνας, είναι έξω από την πόρτα του δωματίου μας. Σε τέτοιο ύψος ανεβαίναμε μετά το μπάνιο κάθε μέρα… Στις «σοφίτες»… Για να μην πολυλογώ, τα 80 Ευρώ που κοστίζει το δωμάτιο (ανά διανυκτέρευση) είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ γι’ αυτό που είναι. Επιπλέον, θεωρώ ότι είναι προσβολή της αξιοπρέπειας (και της νοημοσύνης) του μέσου Έλληνα παραθεριστή να τον «πετάξεις» σ’ αυτό το άθλιο δωμάτιο, να του πάρεις 80 Ευρώ/διανυκτέρευση και στο τέλος να έχεις το θράσος να τον ρωτήσεις κιόλας: «Πώς περάσατε; Μείνατε ευχαριστημένοι; Γιατί εμάς αυτό μας ενδιαφέρει, να μείνατε ευχαριστημένοι». Μας κοροϊδεύουν;;;