The Old Phoenix

Ξεκινήσαμε για τον Φοίνικα αναζητώντας ένα μέρος να περάσουμε ήσυχες διακοπές μακριά από τον πολιτισμό και την βοή του κόσμου. Η απομόνωση του μέρους μοναδική. Για να φτάσεις εκεί έπρεπε πρώτα να φτάσεις με πλοίο στο Λουτρό και από εκεί θα ερχόντουσαν με καίκι να μας έπερναν για το ξενοδοχείο. Ούτε αυτοκίνητα, ούτε μηχανάκια ούτε κόρναρίσματα... τίποτα! Αν και ταλαιπωρηθήκαμε λιγάκι για να φτάσουμε, το μέρος μας φάνηκε ωραίο. Άγρια ξερά βουνά που συναντιούνται με το σκούρο γαλάζιο της θάλασσας. Οι εγκαταστάσεις χαρακτηρίζονται μάλλον παλιές. Στο ισόγειο υπήρχε η ταβέρνα του ξενοδοχείου, και πάνω απλωνόταν το συγκρότημα με τα δωμάτια. Φτάνοντας, κακή εντύπωση μας προκάλεσε το γεγονός ότι το δωμάτιο δεν ήταν έτοιμο, αν και είχαμε κλείσει 2 μήνες νωρίτερα, και έπρεπε να περιμένουμε 1 ώρα επιπλέον μέχρι να τακτοποιηθεί. Το δωμάτιο πολύ λιτό, περιείχε τα βασικά, αλλά αυτό δεν μας πείραξε καθόλου διότι εκεί πήγαμε αναζητώντας την απόλυτη απομόνωση και ηρεμία. Ήταν καθαρό, ενώ το μπάνιο ήταν αρκετά μικρό. Το δωμάτιο είχε μεγάλη βεράντα στο Λιβυκό πέλαγος με θέα το απέραντο μπλε. Μπροστά μας δεν υπήρχε τίποτε πέραν της θάλασσας. Πελάτες του ξενοδοχείου ηλικιωμένοι Ευρωπαίοι (κυρίως) και λίγοι Έλληνες. Ακριβώς ότι επιθυμούσαμε... Τα φαγητά στο εστιατόριο ήταν ομολογουμένως πολύ νόστιμα καθώς το κρέας και τα τυριά ήταν ντόπια δικής τους παραγωγής. Η παραλία ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο μικρή, φάνταζε ιδανική. Όμως οι συχνές διελεύσεις των πλεούμενων κάθε είδους (κρις κράφτ, πλοία γραμμής, φουσκωτά, jet ski και άλλα) την είχαν γεμίσει με ένα λεπτό στρώμα λαδιού (πετρελαίου;;) και σαπουνάδες κάνοντας την κολύμβηση απαγορευτική. Σαν να μην έφτανε αυτό, μας χρεώνανε (από το ίδιο το ξενοδοχείο) και την χρήση των καρεκλών στην μοναδική παραλία του μέρους! Επίσης αρνητική εντύπωση μας προκάλεσαν επίσης οι μάλλον ακριβές και 'χωρίς λογική' τιμές του μπουκαλιού του νερού. Για 2 μπουκαλάκια νερό μας ζητήσανε 1,75 ευρώ! Δηλαδή το κάθε ένα κόστιζε 87,5 λεπτά... Μάλλον ζήταγαν ότι ήθελαν... Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι πλάκωσαν και φουσκωτα που μετέφεραν ολόκληρες οικογένειες με παππούδες, γιαγιάδες, θειούς, θείες, παιδιά, μωρά κλπ, οπότε και το όνειρο μας για ησυχία πήγε περίπατο...